Szwecja to jeden z najdalej wysuniętych na północ zamieszkałych krajów na świecie, leżący w Europie, na Półwyspie Skandynawskim. W jej skład wchodzą także wyspy Olandia i Gotlandia oraz wyspy przybrzeżne na Morzu Bałtyckim. Państwo to jest niezwykle malownicze, dlatego też co roku przyjeżdża tam masa turystów. Szwecja zachwyca przede wszystkim ze względu na swoje położenie, ponieważ dzięki niemu możemy oglądać tam zorze polarne.

Większość terytorium Szwecji objęta jest klimatem umiarkowanym, chociaż położenie na północy kuli ziemskiej wskazywałoby na zupełnie inny stan rzeczy. O każdej porze roku panują tu bardzo łagodne temperatury. W kraju obecne są trzy strefy klimatyczne: klimat morski na południu, klimat kontynentalny w centrum oraz klimat subpolarny na północy. Niemniej jednak klimat Szwecji jest znacznie cieplejszy i suchszy aniżeli w innych krajach na tej samej szerokości geograficznej. Wynika to przede wszystkim z działania Golfsztromu, czyli Prądu Zatokowego. Również zimy są bardziej ciepłe niż chociażby na północy USA, Kanady czy Rosji.

Nasłonecznienie w ciągu doby w Szwecji jest zróżnicowane ze względu na dużą rozciągłość z północy na południe. Za kołem podbiegunowym słońce przez część lata nie zachodzi oraz w ogóle nie wschodzi przez część zimy. W Sztokholmie na przykład słońce świeci średnio około 18 godzin w czerwcu, a w grudniu jedynie 6 godzin. Roczna ilość nasłonecznienia to 1100-1900 godzin.

Podobnie wygląda kwestia temperatur, w których różnice także są duże. Na południowych i centralnych terenach lata są ciepłe, a zimy chłodne. Najwyższe średnie temperatury sięgają tu 25 stopni Celsjusza, zaś najniższe między 12 a 15 stopni w lecie. Zimą z kolei średnia temperatura wynosi od -4 do 2 stopni Celsjusza. Nie są to więc niskie temperatury, a raczej bardzo podobne do tych, które panują w Polsce. Natomiast na północy Szwecji lata są o wiele krótsze i chłodniejsze. Kilka razy do roku mogą występować fale upałów. Co ciekawe, najwyższą temperaturą, jaką zanotowano w Szwecji było 28 stopni Celsjusza w 1947 roku w Målilla. Najniższa, z 1966 roku, zanotowana w Vuoggatjålme wyniosła -52,6 stopnia.

Opady w Szwecji wahają się od 500 do 800 mm w ciągu roku, czyli znacznie mniej niż średnia światowa. Na południu jest to 1000-1200 mm, a na przykład na Wyżynie Lapońskiej około 400 mm. Śnieg pada tu zazwyczaj od grudnia do marca na południu, od października do maja na północy oraz od listopada do kwietnia w centrum Szwecji.

Szwecja jest krajem z dużą liczbą zbiorników wodnych, w tym jezior, które nadają państwu niepowtarzalny klimat. Zajmuje ona trzecie miejsce w Europie jeśli chodzi o zasobność w wody lądowe w przeliczeniu na jedną osobę. Istnieje tu także bardzo gęsta sieć rzeczna. Rzeki są dość krótkie, ale bystre, pełne wirów, wodospadów i progów. Poza tym wynikiem takiego właśnie położenia geograficznego jest również szata roślinna. W większością stanowią ją lasy – w środkowej części oraz na północy lasy iglaste, przypominające tajgę, w południowej natomiast mieszane. Nad Kattegatem i w Skanii dominują lasy liściaste, zaś w górach spotkać możemy niskie lasy brzozowe, a także roślinność tundrową.

To właśnie klimat jest tym, co po części warunkuje napływ turystów do Szwecji. Ze względu na temperaturę i ilość opadów najlepszymi miesiącami na wyjazd w okolice Sztokholmu są czerwiec, lipiec i sierpień. Miasta, w których panuje najkorzystniejszy klimat to: Kalmar, Karlshamn, Trelleborg i Ystad, Skanor med Falsterbo, Sölvesborg, Moensteras oraz Malmo i Bergkvara. Panuje w nich dobra pogoda przez minimum cztery miesiące w roku. Jeżeli natomiast interesuje nas pływanie, wówczas warto wybrać się do Lysekil w lipcu lub w sierpniu.

Z uwagi na położenie geograficzne oraz wynikający z niego klimat, Szwecja jest doskonałym wyborem na wakacje dla każdego, kto ceni sobie rześką, umiarkowaną pogodę. Nie spotkamy tam upałów, ale naturalne, piękne krajobrazy i niezwykłe zjawiska atmosferyczne, na przykład w postaci zorzy polarnej, nam to zdecydowanie zrekompensują.